التیام دهنده

درووود بر جی تیم بزرگ

هر کاری که دارید میکنید برای چند لحظه متوقفش کنید و به این چیزایی که میخوام بگم دقت کنید.

خب...خیلی سریع میخوام در مورد زندگی کردن به عنوان یک "التیام دهنده" صحبت کنم.

هرجایی که میریم مردمی هستنن که محتاج اند.ممکنه تو ظاهر لبخند بزنن اما از درون زجر میکشن. همه ما سرمون شلوغه... اما خدا روی ما حساب کرده که بریم سمت دیگران و هرجا که میریم با خودمون شفا و التیام ببریم.

وقتی یه نفر رو میبینید که شکست خورده و شما میرید و تشویقش میکنید، به یه " شفا دهنده" تبدیل میشید. در واقع رحمت خدا رو به اونا میبخشید.

وقتی به یه دوستی که نا امید شده زنگ میزنی و میگی: هی... من به تو فکر میکردم. میدونم روزای خوبی در پیشه، در واقع داروی شفا بخشی به اونا دادید.

میتونه یه چیز خیلی ساده باشه، میتونه یه لبخند به غریبه باشه که شما حتی اون رو نمیشناسید. شاید چیز بزرگی از نظر شما نباشه ولی شما تبدیل به یک "التیام دهنده" میشید. لبخند شما به اونا میگه: تو مهم هستی و من بهت اهمیت میدم.

اطراف ما آدمایی هستن که با مشکلاتی مثل مشکلات خانوادگی، سلامتی، طرد شدن، تنهایی، رویاهای از دست رفته، اعتماد به نفس پایین و.. دست و پنجه نرم میکنن. شما نمی دونید چی ها کشیدن. خدا میخواد درد اونا رو درمان کنه ولی از انسان ها استفاده میکنه.

پیام من اینه که "شما" هم میتونید به یه "التیام دهنده" تبدیل بشید.

چند وقت پیش یه نفر تو یه جای شلوغ جلوی من رو گرفت که لباس خیلی شیکی پوشیده بود. انگار پادشاه کل دنیا بود. اما پشت این ظاهر خوب دردهای زیادی داشت. تازه از همسرش جدا شده بود و خیلی نا امید بود. میگفت من دیگه دلیلی واسه زندگی کردن ندارم. مثل یه بچه گریه و زاری میکرد. لباسم از گریه ش خیس شده بود...

من اون لحظه تمام جواب ها رو نداشتم. نمیتونستم همه چی رو درست کنم. اونم تو یه جای شلوغ و تو 2 دقیقه... اما میتونستم یکم مرهم "التیام بخش" بهش بدم. میتونستم چند تا کلمه امید بخش بهش بدم. من این جمله ها رو بهش گفتم: خدا تو رو فراموش نکرده و حواسش بهت هست. ملاقات ما اینجا تصادفی نیست. این روش خداست که بهت بگه همه چی رو به راه میشه. و بعد از چند لحظه حالش خیلی بهتر شد...میدونید، اشکهاش که شونه من رو خیس کرده بود واسم مثل مدال افتخار بود.

"وقتی به مردم صدمه دیده کمک میکنید از هر زمان دیگه ای بیشتر شبیه خدا می شید"

یکی از وظایف ما تو زندگی اینه که کمک کنیم تا اشک ها پاک بشن. کمک کنیم تا زندگی مردم تغییر کنه. به بقیه شادی و امید بدیم.

شما حواستون به نیازهای اطرافیانتون هست؟؟؟دوستان،خانواده،همکارا،همسایه و...؟

خیلی وقتها آدمایی به ظاهر عالی زندگی سختی دارن. درگیر شدن. نمی دونن چیکار باید بکنن. برید سمتشون و یه "التیام دهنده" باشید. برای پاک کردن اشک ها وقت بذارید.

دوستان وظیفه ما این نیست که قضاوت کنیم. وظیفه ما این نیست که بفهمیم اونا لیاقتش رو دارن یا نه.کی درسته یا کی غلطه. وظیفه ما اینه که دست افتاده ای رو بگیریم و بلند کنیم. شکسته رو ترمیم کنیم و آسیب دیده رو التیام بدیم.

بقیه متن در ادامه مطلب....